Προτεινόμενα βιβλία

Στη σελίδα αυτή σας προτείνουμε να διαβάσετε στον ελεύθερο χρόνο σας κάποια βιβλία αγαπημένα πολλών παιδιών ! Μπορείτε κι εσείς να προτείνετε το δικό σας αγαπημένο βιβλίο! Γράψτε μας τον τίτλο, τον συγγραφέα, λίγα λόγια για την υπόθεση και τι ήταν αυτό που σας γοήτευσε!!! Γιατί το διάβασμα είναι γνώση και ψυχαγωγία!!!

Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου, Άλκη Ζέη

27 Οκτωβρίου 1940: θα τη θυμάται αυτή τη μέρα ο Πέτρος γιατί πέθανε το τριζόνι του. Θα τη θυμάται γιατί την επομένη ακούει τη φωνή της μητέρας του να λέει: «Σήκω... έγινε πόλεμος. Δεν ακούς τις σειρήνες;» Όταν οι Ιταλοί έφτασαν στο κατώφλι της Ελλάδας, ο Πέτρος ήταν εννιά χρονών, είχε μια χελώνα για κατοικίδιο και γνώριζε τον πόλεμο μόνο μέσα από τα βιβλία. Τώρα όμως τον βιώνει κάθε μέρα, μαζί με τους γονείς του, τον παππού του και τη μεγαλύτερη αδελφή του, την Αντιγόνη, αρχίζοντας έναν μεγάλο περίπατο - μια βόλτα στην Αθήνα της Κατοχής, στα δύσκολα εκείνα χρόνια της πείνας, των συσσιτίων, του φόβου, των διωγμών. Με οδηγό τους αγαπημένους του ήρωες από την ελληνική ιστορία και την εφηβεία προ των πυλών ο Πέτρος, με την αδελφή του και τους φίλους του, δε διστάζει να πάρει μέρος στην Αντίσταση, έχοντας πάντα για σύνθημα ένα τραγούδι: Πάντα μπροστά μας, για μια καινούρια ζωή... (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)


Ο Ευκλείδης και το μυστικό στο υπόγειο, Φώτης Γιάντσιος

Ο Ευκλείδης είναι ένα συνηθισμένο αγόρι 11 χρονών, που αγαπάει τα Μαθηματικά. Όταν όπως επισκεφτεί τον άρρωστο παππού του, θα συμβεί κάτι αναπάντεχο. Θα πάρει το κλειδί για το επτασφράγιστο, πάντα κλειδωμένο υπόγειο. Και εκεί, ανάμεσα σε χάρτες και μπαούλα, θα ανακαλύψει... κάτι απίθανο!

Ταξιδέψτε μαζί με τον Ευκλείδη καθώς το ταξίδι του τον παίρνει από τη Θεσσαλονική σε πόλες μαγικες και ονειρεμένες, χαμένες στον χώρο και στον χρόνο! Λύστε τους γρίφους που δυσκολεύουν τον ήρωά μας στην περιπέτειά του και απαντήστε στα πιο τρελά αινίγματα που θα συναντήσει. Που βρίσκεται; Ποιά είναι η Σαέτ και γιατί τον βοηθάει; Ποιό είναι το Έξυπνο Αγόρι της προφητείας; Πού βρίσκεται ο πάπυρος που με τόση αγωνία αναζητά; Και εν τέλει, ποιό είναι το τεράστιο, το κρυφό, το εκπληκτικό Μυστικό στο Υπόγειο;



Ο Τρελαντώνης, της Πηνελόπής Δέλτα

Τέσσερα αδέλφια έρχονται από την Αλεξάνδρεια για τις καλοκαιρινές τους διακοπές στο αρχοντικό σπίτι των θείων τους, στον λόφο της Καστέλας στον Πειραιά. Η μεγάλη, η Αλεξάνδρα, σοβαρή και πιο μετρημένη· η Πουλουδιά –η λογοτεχνική περσόνα της Πηνελόπης Δέλτα–, πιο αντιδραστική αλλά και πιο προβληματισμένη για τις συμπεριφορές παιδιών και ενηλίκων· ο μικρότερος, ο Αλέξανδρος, που ακόμη παλαντζάρει ανάμεσα στην τρυφερότητα της ηλικίας του και στην προσπάθειά του να μοιάζει μεγαλύτερος. Και τέλος ο Αντώνης, που τον λένε Τρελαντώνη, έτσι που είναι «σκάνταλος και πολύ άτακτος, και κάθε λίγο έβρισκε τον μπελά του». Στον Τρελαντώνη, που πρωτοδημοσιεύτηκε το 1932, η ανεμελιά της παιδικής ηλικίας, οι σκανταλιές και οι αταξίες του Αντώνη, καθώς και των άλλων τριών, ο κόσμος των ενηλίκων, έτσι όπως τον αντιλαμβάνονται τα μικρά παιδιά, δημιουργούν το πιο ξεκάθαρα «παιδικό» βιβλίο της μεγάλης κυρίας της ελληνικής παιδικής λογοτεχνίας, της Πηνελόπης Δέλτα.


 "Η Κωνσταντίνα και οι αράχνες της", Άλκη Ζέη

"Μα δεν πήρες είδηση τίποτα;" "Όχι, Φάρμουρ, τίποτα."

Η Κωνσταντίνα, όταν μετακόμισε με τους γονείς της στη Γερμανία, ήταν τόσο ευτυχισμένη με την καινούρια της ζωή, που ποτέ δεν της πέρασε από τον νου πως μια μέρα θα άλλαζαν όλα. Κι όμως οι γονείς της χωρίζουν τελεσίδικα και είναι καλό γι' αυτήν να επιστρέψει στην Ελλάδα, στη γιαγιά της, τη Φάρμουρ, όπως τη φωνάζει η Κωνσταντίνα στα σουηδικά.

Μα πώς γκρεμίστηκαν όλα; Πώς να αντέξει την γκρίνια της γιαγιάς της που της διηγείται ξανά και ξανά για την Κατοχή και την Αντίσταση; Εκείνη ποιος θα την καταλάβει; Ας είναι καλά ο Λουμίνης, ένα μεγαλύτερο αγόρι από το νέο της σχολείο, και το θαυματουργό γαλάζιο χαπάκι που την κάνει να τα ξεχνάει όλα και να μην τη νοιάζει τίποτα.

Και μετά όμως τι; Ακόμα ένα χαπάκι κι άλλο ένα κι άλλο ένα... και η Κωνσταντίνα μια στα ουράνια και μια στον γκρεμό, στο δικό της σύμπαν όπου κυριαρχεί το ψέμα, παγιδευμένη στις αράχνες της να παλεύει με χέρια και με πόδια να ξεμπλεχτεί και να μην μπορεί. Ή μήπως μπορεί;